Δε χρειάζεται να είναι κάποιος ιδιαίτερα εύπορος για να είναι μέρος της άρχουσας τάξης. Αρκεί μόνο να ατενίζει την κοινωνία αφ’υψηλού, να βλέπει τα ανθρώπινα προβλήματα με απάνθρωπους όρους. Μερικές φορές αρκεί να αδιαφορεί την ώρα που καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα των πιο ευάλωτων.
Η απραξία μας μπροστά στην καταστολή των αστέγων, στην ποινικοποίηση της φτώχειας και στη βάρβαρη διαπόμπευση των αδύναμων, μαρτυρά την αποξένωση της επιθυμίας μας για αλλαγή από την δράση που θα την φέρει.
Το μέλλον της κοινωνίας μας δεν θα κερδηθεί μόνο με την επαναστατική ρητορική. Αντίθετα, είναι η εμπλοκή μας στα αυτό-οργανωμένα εγχειρήματα που μας ενώνει, που μας δυναμώνει στη διεκδίκηση των πάντων από τους δυνάστες μας. Κυρίως, οι αγώνες για αυτοδιάθεση δημιουργούν μια δυναμική, την οποία μεταφέρουμε σε όλες τις πτυχές της ζωής μας. Προτάσσοντας λοιπόν τη δράση μας αντί της επαναστατικής ρητορικής μας, αρχίζουμε πραγματικά να μετασχηματίζουμε την κοινωνία σε μεγάλη κλίμακα.
Γινόμαστε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στον κόσμο.

H συνάντησή μας και αυτό το Σάββατο, στις 18.30 στο Θησείο

Οccupy Athens