πρακτικά συνέλευσης για τον ρατσισμό (16 Ιουνίου)

Στο gay parade του Σικάγο, νεαροί Χριστιανοί παρατάχθηκαν πίσω απ τα κάγκελα ζητώντας συγγνώμη για την ομοφοβία της Εκκλησίας. Στη φωτό αγκαλιάζονται με έναν γκέι παρελαύνοντα.
Στον Άνθιμο, με αγάπη, αγάπα είναι δωρεάν, το είπε και ο Κύριός του

Η συζήτηση αφιερώθηκε σε μεγάλο βαθμό στο ζήτημα του ρατσισμού. Είχαν προσκληθεί άνθρωποι που έχουν βιώσει τον ρατσισμό σε διαφορετικές μορφές ή τον βιώνουν ακόμα καθημερινά. Θα ήταν εξαιρετικό να ήταν στη συνέλευση και άνθρωποι που έχουν ξεκάθαρες ρατσιστικές απόψεις, να τους ακούσουμε και να ακούσουν, αλλά δεν έγινε εφικτό (εξάλλου πρoβλέπεται ρητά από τις βασικές αρχές μας ότι δεν αποκλείουμε εκ των προτέρων στις διαδικασίες μας απόψεις, αλλά συμπεριφορές, ειδικά αν είναι διχαστικές, προσβλητικές και βίαιες).

Αποφασίστηκε η συμμετοχή της κίνησης στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ (6-8 Ιουλίου) και εξουσιοδοτήθηκε η ομάδα ρατσισμού να αναλάβει τις σχετικές επαφές και την προετοιμασία.

Από την πολύωρη συζήτηση, καταλήξαμε στους εξής κοινούς τόπους:

Ρατσισμός δεν είναι μόνο ο φυλετικός ρατσισμός ή ο σεξισμός, αλλά κάθε μορφή συμπεριφοράς που κατατάσσει τους ανθρώπους σε κατηγορίες, βάσει αντικειμενικών ή δήθεν αντικειμενικών κριτηρίων, υποτιμώντας τους και προκαλώντας ή ζητώντας την εξόντωση –ψυχική, βιολογική, ή φαντασιακή- μιας ή περισσότερων από αυτές. Αποτελεί ένα σχεδόν καθολικό –τερατώδες – χαρακτηριστικό των ανθρώπινων κοινωνιών. Πρόκειται για την a priori απόρριψη του Άλλου, ως διαφορετικού και ισότιμου, για την καταφανή ανικανότητα της συγκρότησής μας ως εαυτών χωρίς αποκλεισμό των άλλων και για την πρωτοφανή ανικανότητα να αποστασιοποιηθούμε/αυτονομηθούμε από το Άλλο, χωρίς να το υποτιμούμε και εντέλει να το μισούμε.

Το ιδιάζον στοιχείο του ρατσισμού, το οποίο τον διαφοροποιεί απ’ τον απλό εθνικισμό και τον θρησκευτικό φανατισμό, είναι ότι δεν επιθυμεί την ενσωμάτωση του διαφορετικού –μέσω π.χ. του προσηλυτισμού- αλλά την εξαφάνισή του. Κατά συνέπεια ρατσιστές δεν είναι, υπό αυτή την έννοια, μόνο οι φαλαγγίτες της Χρυσής Αυγής ή της Κου Κλουξ Κλαν, αλλά και οι χούλιγκανς που επιθυμούν τη φυσική εξόντωση των αντιπάλων τους, τα μέλη των διάφορων ομάδων υποκουλτούρας, που μισούν μέχρι εξαφάνισής τους τα μέλη άλλων ομάδων (π.χ. rockers εναντίον mods, disco dancers, ravers κλπ.). Όπως επίσης και οι οπαδοί ιδεολογιών, όπως ο μαρξισμός/λενινισμός κι ο αναρχισμός, στο βαθμό που δεν επιθυμούν τη μεταστροφή των «αστών», των «φασιστών» ή των «μπάτσων», αλλά τη –φυσική- εξόντωσή τους.

Ρατσιστική για παράδειγμα μπορεί να θεωρηθεί και η στάση του κράτους, απέναντι στους αστέγους ή στους συνανθρώπους μας, που βρίσκονται στα πάσης φύσεως «ιδρύματα» και δεν τους παρέχονται τα στοιχειώδη για μια αξιοπρεπή διαβίωση. Ή η πρόσφατη στάση κρατικών λειτουργών και μήντια απέναντι στις οροθετικές πόρνες.

Πέρα από τις γνωστές ανθρωπολογικές, κοινωνικοοικονομικές, πολιτικές, πολιτισμικές προσεγγίσεις για το ζήτημα του ρατσισμού, έχει ιδιαίτερη σημασία και η ψυχαναλυτική προσέγγιση. Ψυχαναλυτικά, ο ρατσισμός δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια μετάθεση προς έναν εξωτερικό στόχο, του μίσους που το ίδιο το άτομο νιώθει για τον εαυτό του. Βέβαια το ίδιο ισχύει και για το μίσος της ψυχής απέναντι στον κόσμο γενικώς, καθώς όπως λέει ο Freud αυτό είναι πιο πρωταρχικό για την ψυχή απ’ ότι η αγάπη. Είναι όμως το μίσος ενάντια στον εαυτό, που εξηγεί την ιδιαιτερότητα της ρατσιστικής συμπεριφοράς, την ανάγκη δηλαδή εξεύρεσης ενός σταθερού αντικειμένου μίσους, στην προσπάθεια εξόντωσης του οποίου αφιερωνόμαστε. Με πλέον χαρακτηριστική περίπτωση την ομοφοβία, ή οποία κατά κανόνα αποτελεί μια λανθάνουσα ομοφυλοφιλία, την οποία δεν μπορεί να αποδεχτεί το ίδιο το άτομο, μισεί τον εαυτό του για αυτό και εξωτερικεύει αυτό το μίσος με την ομοφοβική συμπεριφορά.

Το ζήτημα του ρατσισμού έχει επιστρέψει έντονα στις μέρες μας, με την έξαρση της ρατσιστικής προπαγάνδας και βίας κυρίως από τους φανατικούς εθνικιστές –έλληνες και μετανάστες, γιατί και μετανάστες συμμετέχουν πλέον στα τάγματα εφόδου- και τους νεοναζί της χρυσής αυγής. Τα κρούσματα είναι πολλά και καθημερινά την τελευταία περίοδο, υπό την ανοχή, ενίοτε και συμμετοχή της αστυνομίας και του κράτους εν γένει. Και ο προβληματισμός μεγάλος, για το πως πρέπει να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση.

Κατά τη γνώμη μας το πρωτεύον σε αυτή τη φάση είναι η εφαρμογή των νόμων και γενικά των κανόνων δικαίου,  το οποίο είναι ανεξάρτητο από το εάν η χρυσή αυγή  έχει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.  Δυστυχώς ο -όποιος-  πολιτικός λόγος των περισσότερων που έχουν αυτοανακηρυχθεί αντιρατσιστικό κίνημα, δεν θίγει καθόλου αυτό το ζήτημα, πέρα από το ότι είναι αντιφατικός και εν τέλει συχνά αναπαράγει ρατσιστικά στερεότυπα.

Από τη μία μιλάει για την ανάγκη να τεθεί εκτός νόμου η ρατσιστική/εγκληματική οργάνωση, από την άλλη όταν δόθηκε π.χ. η ευκαιρία στον ΣΥΡΙΖΑ να στηρίξει ή και να βελτιώσει την πρόταση -αντιρατσιστικού- νόμου που είχε έρθει στη βουλή, αυτός είπε ένα μεγάλο ΟΧΙ, μαζί με την ΝΔ και το ΛΑΟΣ (τελικά ο νόμος δεν ήρθε ποτέ για ψήφιση).

Επίσης, ο λόγος, πολλών αντιρατσιστών, είναι ουσιαστικά μιλιταριστικός και ρατσιστικός. «Τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά, φασίστες κουφάλες έρχονται κρεμάλες» κλπ.

Ακόμα κι αν συμφωνούσαμε με αυτόν τον -μιλιταριστικό- λόγο, δεν θα μπορούσαμε να μην επισημάνουμε ότι αυτός ο λόγος δεν συμβαδίζει με μια αντίστοιχη δομή και προεργασία, από όσους τον εκφράζουν. Δεύτερη μεγάλη αντίφαση.

Στους φαλαγγίτες της χρυσής αυγής, αντιπαρατίθεται εκτός των άλλων ένα -κατά πολύ πολυπληθέστερο- ασκέρι, του οποίου τη δράση την έχουμε δει στους δρόμους, στις κινητοποιήσεις όλων αυτών των χρόνων. Καμία οργάνωση, σπασμωδικές κινήσεις χωρίς στόχο και περιεχόμενο, μια λογική χουλιγκανισμού και πλιάτσικου, αλλά και άκρατος ατομικισμός. Οι φάλαγγες της χρυσής αυγής, λειτουργούν σαν μαφιόζικος στρατός, με σχέδιο, πειθαρχία αλλά και αλληλεγγύη ανάμεσα σε όλους, όσοι συμμετέχουν στις επιχειρήσεις τους. Οι ιδεολόγοι χούλιγκανς/μπάχαλοι μπορεί να έχουν αλληλεγγύη μεταξύ τους, σπάνια όμως έδειξαν κάτι αντίστοιχο απέναντι στους υπόλοιπους συμπολίτες τους, που συμμετείχαν στις συλλογικές κινητοποιήσεις, ενώ συχνά δεν σεβάστηκαν δημόσια περιουσία, επαγγελματίες κλπ. που δεν τους έφταιγαν σε τίποτα για να εκτονώσουν πάνω στην περιουσία τους, τη δικαιολογημένη οργή τους.

 

Επειδή αναφέρθηκε το ζήτημα του χουλιγκανισμού, αποτελεί άμεση προτεραιότητα η σοβαρή μελέτη της φιλοσοφίας, της δομής, της λειτουργίας και  της δράσης των οπαδικών συνδέσμων (συμπεριλαμβανομένων και κάποιων αντίστοιχων συνδέσμων εθνικών ομάδων). Και το γεγονός της παρουσίας και δράσης σε αυτούς πολλών συμμοριτών, εθνικιστών, φασιστών και κάποιων πολύ λιγότερων αντιφασιστών. Αυτών και των πραγματικά τρομοκρατικών/εγκληματικών ομάδων τους.

Οι -με λίγες εξαιρέσεις- οπαδικοί σύνδεσμοι εξυπηρετούν τα συμφέροντα τοπικών παραγόντων ή επιχειρηματιών της υπόγειας και μη νύχτας, τύπου Ψωμιάδη, Μπέου, Μητρόπουλων κλπ. Αλλά και οικονομικό-πολιτικών μεγαθηρίων τύπου Κόκκαλη, Βαρδινογιάννη, Μελισσανίδη, Μαρινάκη, Αλαφούζου κ.α.(που κατά κανόνα έχουν συνεργαστεί και με τους παραπάνω παράγοντες, ιδίως της νύχτας). Και κάπου εκεί υπάρχουν και τα κουγιοειδή, παράγοντες του νομικού κόσμου, αλλά αυτούς οι περισσότεροι οπαδοί τους πήραν τελικά χαμπάρι και έχουν τουλάχιστον τον χλευασμό τους.

Όλοι αυτοί, λοιπόν, είναι οι πάτρωνες και οι σύνδεσμοι ουσιαστικά είναι η πολιτοφυλακή τους, χρηματοδοτούνται από αυτούς (είναι και το στοίχημα/τζόγος στη μέση), τους παρέχουν νομική προστασία, όποτε χρειαστεί (συνήθως με τα κουγιοειδή που είπαμε), τους παρέχουν διευκολύνσεις, έχουν πελατειακή λειτουργία.

Είναι και μια πολυπληθής δεξαμενή ψήφων, μέσο άσκησης πολιτικής πίεσης, μέσο πολιτικής δύναμης.

Είναι τυχαίο ότι κανένα κόμμα, ειδικά από τα λεγόμενα κόμματα εξουσίας, ποτέ δεν αντιμετώπισε το θέμα; Αντίθετα βλέπουμε όλο και πιο συχνά στα βουλευτικά έδρανα ή στην τοπική αυτοδιοίκηση, ακόμα και σε κυβερνητικά σχήματα, αρκετούς – συνήθως όχι και τους πλέον ταλαντούχους και αναγνωρισμένους- αθλητικούς αστέρες, παράγοντες, ακόμα και αρχισυνδεσμίτες; Οι οποίοι μάλιστα χρησιμοποιούν ως προεκλογικό μηχανισμό τους αντίστοιχους συνδέσμους;

Τα πρωτοπαλίκαρα των -αθλητικών -παραγόντων,  είναι συνήθως υπάλληλοι στις επιχειρήσεις τους. Η ιεραρχική/μιλιταριστική δομή των συνδέσμων, προσδίδει ένα μεγάλο κύρος και δύναμη σε αυτά τα πρωτοπαλίκαρα. Ο λόγος τους είναι νόμος, για τους κατά κανόνα έφηβους οπαδούς -που έχουν την ανάγκη της αγέλης- ενώ έχουν την δυνατότητα να παρέχουν πολλές διευκολύνσεις, ακόμα και να τους χαρτζιλικώνουν, όπως οι πάτρωνές τους κάνουν σε αυτούς.

Μια καλοστημένη πυραμίδα, που εξυπηρετεί οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, αλλά και μαφιόζικες δραστηριότητες.

Οι σύνδεσμοι επιπλέον είναι εκκολαπτήρια της κουλτούρας του μίσους: τυφλό μίσος για τον αντίπαλο, ο οποίος πρέπει να εξοντωθεί με κάθε μέσο. Από την παρασκηνιακή δράση των παραγόντων του αθλήματος, των πάσης φύσεως «παραγκών», μέχρι τη φυσική εξόντωση των αντιπάλων οπαδών, με πιο εμβληματική περίπτωση το ραντεβού θανάτου των χούλιγκανς στη λεωφόρο Λαυρίου. Οι οπαδικοί σύνδεσμοι είναι εκκολαπτήρια ρατσιστικής βίας και εγκληματικότητας.

Ηγέτες και μέλη τους σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτούν να έχουν δωρεάν συναλλαγές με καταστηματάρχες,  πουλούν προστασία, ή ακόμα και ελέγχουν γειτονιές. Και μάλιστα και με ιδεολογικό περίβλημα, όπως συμβαίνει π.χ. στη γειτονιά των Εξαρχείων.

Είναι δημόσιος κίνδυνος και για όλες τις παραμέτρους που αναφέρθηκαν παραπάνω, πρέπει να αντιμετωπιστούν με σχέδιο και σοβαρότητα και να απαγορευτεί έμπρακτα και το συντομότερο η ίδια τους η ύπαρξη.

Όσοι οπαδοί επιθυμούν εισιτήρια των ομάδων τους, υπάρχουν τα εκδοτήρια και το ίντερνετ για αυτό, η τεχνολογία για άλλη μια φορά έχει ξεπεράσει τις συνθήκες.

Το πρόταγμα

Το πρόταγμα της τήρησης των θεμελιωδών κανόνων δικαίου, των συμπαντικών κανόνων της αρμονικής λειτουργίας και συμβίωσης, μπορεί πολιτικά να αποκτήσει μια μέγιστη κοινωνική αποδοχή.  Όπως και η απαίτηση για ισονομία και ισοπολιτεία.

Είναι εξάλλου καθολική η απαίτηση για δικαιοσύνη, το είπαν και οι πλατείες της άμεσης δημοκρατίας πέρσι, το λένε καθημερινά οι πολίτες, ενώ πρόσφατα θίχτηκε και από κάποιους άξιους αστυνομικούς (http://www.capital.gr/stoupas/Article.aspx?id=1532898).

Δυστυχώς, το πρόταγμα αυτό, δεν είναι ξεκάθαρα συγκροτημένο στο χώρο του αντιρατσιστικού κινήματος, ίσως γιατί αυτό το κίνημα δεν έχει αποκτήσει πραγματικά κοινωνικά χαρακτηριστικά, γιατί κατά κανόνα αναπαράγει στερεότυπα, ιδεοληψίες και στρατηγικές πολιτικών χώρων, που το απαρτίζουν.

Για παράδειγμα παρατηρούμε καιρό τώρα πολιτικούς χώρους, να εμφανίζονται ως αυτόκλητοι προστάτες και υπερασπιστές των μεταναστών. Ως πάτρωνες και αυτοί, που υποτάσσουν τα συμφέροντα των μεταναστών στα μικροκομματικά τους συμφέροντα. Με πλέον χαρακτηριστική περίπτωση, αυτή της κατάληψης – απεργίας πείνας της Νομικής/Υπατίας, όπου στη δύσκολη στιγμή οι καιροσκόποι το έβαλαν στα πόδια, αφήνοντας έκθετους τους απεργούς πείνας με τους πραγματικά αλληλέγγυους.

Ενδεικτική επίσης αυτής της αντιμετώπισης του ζητήματος είναι και η κεντρική συζήτηση στο χώρο του επερχόμενου αντιρατσιστικού φεστιβάλ με τίτλο «Το Κίνημα και η Αριστερά στη νέα περίοδο: Καιροί δύσκολοι, απρόβλεπτοι και ελπιδοφόροι». Μια αυτοαναφορική συζήτηση, που θα μπορούσε κάλλιστα να διεξαχθεί σε ένα κομματικό φεστιβάλ. Λες και η υπόθεση του αντι-ρατσισμού, είναι υπόθεση μόνο της αριστεράς, λες και οι όποιοι ανένταχτοι, αυτόνομοι, φιλελεύθεροι, νοικοκυραίοι κλπ. δεν έχουν ευαισθησίες πάνω στο θέμα, λες και η ευαισθησία είναι αποκλειστικότητα της αριστεράς…

Ενώ, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, από πολλούς αντιρατσιστές προτάσσεται σε μεγάλο βαθμό -πέρα από την απαγόρευση της χρυσής αυγής- η τυφλή αυτοδικία, η οποία δεν έχει καμία σχέση με το δημοκρατικό αυτόδικον.

Ένα τέτοιου είδους πρόταγμα, πέρα πάλι από τα ζητήματα αρχής, όχι μόνο δεν μπορεί να συσπειρώσει τα ευρέα στρώματα -πόσο μάλλον τους δημοκρατικούς πολίτες- αλλά από την άλλη μπορεί να εξωθήσει στον κοινωνικό κανιβαλισμό και διχασμό. Αρκούν οι αναγνώσεις μας από τις αναφορές του Στίνα, του Καστοριάδη, του Γιάννη του Ταμτάκου κ.α. για την περίοδο 1935-1950, αρκούν οι αφηγήσεις των προγόνων μας, για το τι σημαίνει πόλωση, διχασμός ή  εμφύλιος. Αρκούν οι παραστάσεις και οι πληγές που τους ακολουθούν και ακόμα δεν έχουν επουλωθεί σε όλους.

Αρνούμαστε κατηγορηματικά να επιστρέψουμε σε αυτήν την εποχή, έχουμε την ιστορική εμπειρία. Αν αυτό συμβεί, δεν θα είναι άλλη μια τραγωδία, ένα παιχνίδι δηλαδή των δυνάμεων της τύχης και του απρόβλεπτου, αλλά η απόλυτη Μαλακία, όπως είχε πει κι ο Καστοριάδης (αναφερόμενος στο ενδεχόμενο μιας πυρηνικής καταστροφής).

Η κοινωνία μας, αν και σε ατομικό επίπεδο αναπαράγει γενικευμένα το βίαιο φαντασιακό, το μη σεβασμό στη διαφορετικότητα, ακόμα και το μίσος για το άλλο και τον ρατσισμό, από την άλλη αποδοκιμάζει κατηγορηματικά την πόλωση και  τη συλλογική βία. Υποκριτικό; Ναι, αλλά είναι μια πραγματικότητα.

Το είδαμε και στις πρόσφατες εκλογές, παρά το τεχνητό κλίμα πόλωσης από κόμματα/μήντια, την επαναφορά των χρεοκοπημένων διπόλων, τύπου αριστερά/δεξιά, η πλειονότητα γύρισε την πλάτη της στους ενορχηστρωτές και εκτελεστές αυτής της προπαγάνδας.

Στο χέρι όλων μας είναι αυτό να συνεχιστεί και πάρει καθολικά χαρακτηριστικά και σε ατομικό επιπέδο. Να γίνουμε δηλαδή, η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στον κόσμο.

Για να είναι το αντιρατσιστικό κίνημα, ένα πραγματικό πολιτικό -κοινωνικό κίνημα, οφείλει να θέσει το ζήτημα της ελευθερίας, της ισότητας, της δικαιοσύνης, της μη βίας/ειρήνης. Το ζήτημα της παιδείας, των αρχών που συνέχουν την κοινωνία μας, των φαντασιακών σημασιών. Να μιλήσει για την ατομική ευθύνη, την -ανιδιοτελή- αγάπη, την ενσυναίσθηση και την κοινή/συλλογική συνείδηση. Να δώσει βήμα σε όλες/ους και να συνδιαλεγεί μαζί τους, ακόμα και με αυτούς που θεωρούμε ρατσιστές ή φασίστες.

Όσο εστιάζουμε μόνο στο θέμα της χρυσής αυγής, χάνουμε το δάσος. Η πολιτική αποδοχή της οργάνωσης είναι περιορισμένη, οι 400 περίπου χιλιάδες ωχριούν μπροστά στα δέκα εκατομμύρια του πολιτικού σώματος. Περιορισμένη φυσικά δεν είναι η εγκληματική/τρομοκρατική της δράση κι εκεί η κοινωνία ωφείλει να απαιτήσει και να επιβάλλει τη λήξη της.

Δεν χρειάζεται ούτε υποτίμηση, αλλά ούτε και υπερτίμηση αυτού που συμβαίνει.

 

Κλείνουμε με μια φιλοσοφική προσέγγιση του ζητήματος. Φιλοσοφικά, η εγκλείουσα τάση που γεννά τον ρατσισμό, εκλογικεύεται μέσω μιας οντολογίας της καθοριστικότητας. Μέσω δηλαδή μιας οντολογίας, που θεωρεί τον άνθρωπο -όπως και όλα τα υπόλοιπα όντα- ως καθορισμένο άπαξ και διά παντός.

Μια τέτοια οντολογία, η οποία πάντοτε ταυτίζει τη δήθεν αντικειμενικά υπάρχουσα ουσία του ανθρώπου, με την ιδέα που η ίδια έχει γι’ αυτόν, είναι μορφή διανοητικού εγκλεισμού και ετερονομίας και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Από τη στιγμή που μας απαγορεύει να σκεφτούμε τη δημιουργία, τη θεμελιώδη δηλαδή ικανότητα της πραγματικότητας, να γεννά νέες μορφές και καινούργια είδη σε όλα τα πεδία, μας απαγορεύει να σκεφτούμε το Άλλο. Διότι το εκάστοτε Άλλο υπάρχει, ακριβώς επειδή η ιστορία –και το Είναι γενικώς- είναι δυνάμεις δημιουργικές, που μπορούν να φέρνουν στο φως πράγματα, τα οποία εμείς ουδέποτε είχαμε φανταστεί.

Η παραδοχή της δημιουργικής φύσης της ιστορίας και του Είναι εν γένει, αποτελεί μια απόφαση ουσιωδώς πολιτική, καθώς θεμελιώνεται στην πρωταρχική μας υπαρξιακή επιλογή, να είμαστε ανοιχτοί απέναντι στους άλλους, προσπαθώντας να υπερβαίνουμε τον διανοητικό εγκλεισμό, προς τον οποίο μας σπρώχνει η ανάγκη μας για βεβαιότητες. Ή η τάση να ζούμε με ζωτικά ψεύδη, στερεότυπα και αντιπάλους/εχθρούς.

Γι’ αυτό μια τέτοια παραδοχή, είναι συμφυής με την καθαρά πολιτική δραστηριοποίηση για τη δημιουργία μιας κοινωνίας αυτόνομης, δίκαιης και δημοκρατικής, στην οποία οι άνθρωποι θα είναι ελεύθεροι και θα σέβονται την ελευθερία των άλλων. Και θα προσπαθούν -και σ’ ένα σημαντικό βαθμό θα το καταφέρνουν- να μην είναι ανταγωνιστικοί, να μην έχουν μίσος. Αλλά θα αναγνωρίζουν το Άλλο, ως άνοιγμα στο διαφορετικό και το καινούργιο, ως άνοιγμα σε αυτό, που οι ίδιοι δεν μπόρεσαν να σκεφτούν, να φανταστούν ή να βιώσουν.

Μιας κοινωνίας που θα εκπαιδεύεται πάνω στο σεβασμό των φυσικών πόρων και όλων των ζωών στον πλανήτη. Μιας κοινωνίας που θα καλλιεργεί την διαφορετικότητα και την πολυχρωμία. Και μιας ανθρώπινης φύσης, με κεντρικό χαρακτηριστικό την ενσυναίσθηση, για τη διαμόρφωση της κοινής/συλλογικής  συνείδησης.

Αυτή, κατά τη γνώμη μας, είναι η σημασία του προτάγματος της ατομικής και κοινωνικής αυτονομίας.

(υ.γ. σε σημεία του κειμένου χρησιμοποιήθηκαν αναφορές από το έργο του Κ. Καστοριάδη, όπως και σχετικές αναφορές του περιοδικού Μάγμα και της ομάδας Αυτονομία ή Βαρβαρότητα).

Advertisements

the new greek government; save the bankers (as always)

We find it difficult to think of a similar European example, where the Corporate Banking Representative, former Chairman of the Board of the National Bank of Greece &  president of the “Hellenic Bank Association” (bankers union..) is appointed finance minister. Especially at this juncture in time it is obvious that bankers (and their civil servants) should be held responsible for the situation. It’s crystal clear that the 2008 debt crisis spread to all countries due to the rescue of the banks and the golden boys.

The government (along with the opposition, but that’s a different story) is being held accountable. Our article about the elections reflects our views openly.

We can’t be any clearer; you do not represent us, you represent the 1%.

We will resist. We‘ll put an end to your guild, or corporate practices.

Occupy Athens

σώστε τους τραπεζίτες

Δυσκολευόμαστε να βρούμε άλλο αντίστοιχο ευρωπαϊκό παράδειγμα, ο συντεχνιακός εκπρόσωπος των τραπεζιτών, ο πρόεδρος των ελληνικών τραπεζών, να γίνεται και υπουργός των οικονομικών. Πόσο μάλλον σε αυτή τη συγκυρία, όταν είναι κραυγαλέες οι ευθύνες των τραπεζών (και των πολιτικών υπαλλήλων τους) για τα όσα βιώνουμε. Όταν είναι ξεκάθαρο ότι η κρίση χρέους όλων των χωρών μετά το 2008, οφείλεται στη διάσωση των τραπεζιτών και των golden boys.

Κυβέρνηση (και αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά αυτό είναι ένα ένα κεφάλαιο), είναι υπόλογοι. Από την πλευρά μας δεν μπορούμε να είμαστε πιο ξεκάθαροι, όπως κάναμε και με το κείμενο θέσεων για τις εκλογές.

Δεν μας αντιπροσωπεύετε, αντιπροσωπεύετε το 1%.

Τέρμα στη συντεχνία σας, θα μας βρείτε μπροστά σας.

Occupy Athens

πρακτικά 9 Ιουνίου

H συνάντηση της ενδεκάτης Ιουνίου, αφιερώθηκε σε μεγάλο μέρος στην παρέμβαση του David Graeber και στις ερωτήσεις που ακολούθησαν. Θα έχουμε άμεσα, απομαγνητοφωνημένη και μεταφρασμένη τη συζήτηση που έγινε.

Μαζί μας ήταν και φίλοι/ες από την πρωτοβουλία για τη ριζική συνταγματική αλλαγή. Ο Βασίλης Ξυδιάς παρουσίασε το ιστορικό και τους βασικούς άξονες, στους οποίους κινείται η συγκεκριμένη πρωτοβουλία ειδικού σκοπού, η οποία μέχρι στιγμής έχει ενεργοποιήσει χιλιάδες πολίτες σε όλη την επικράτεια (κυρίως διαδικτυακά, μέσω της σελίδας http://www.neosyntagma.net/).

Μέχρι στιγμής, έχουν επιλεγεί έξι βασικοί άξονες, πάνω στους οποίους θα κινούνται οι θεσμικές αλλαγές. Αυτό που όμως αποτελεί την τομή αυτής της πρωτοβουλίας, είναι η πρόταση για λαική συντακτική/ εθνοσυνέλευση, κάτι που είχε τεθεί, αλλά δεν είχε επεξεργαστεί, πέρσι στις πλατείες και τις συνελεύσεις της άμεσης δημοκρατίας. Προτείνεται δηλαδή, η συνταγματική αλλαγή να μην είναι υπόθεση των 300 βουλευτών και κάποιων ειδικών/συνταγματολόγων, αλλά ολόκληρου του πολιτικού σώματος, όπως έγινε πρόσφατα στην Ισλανδία. Έχουν προσκληθεί μάλιστα για τον Σεπτέμβριο, άνθρωποι που δούλεψαν πολύ την υπόθεση του συντάγματος στην Ισλανδία.

Σε αμεσοδημοκρατική κατεύθυνση κινούνται και οι προτάσεις που έχουν τεθεί για νομοθετικές πρωτοβουλίες από τους ίδιους τους πολίτες και για διενέργεια δημοψηφισμάτων, που οι ίδιοι οι πολίτες θα προκηρύσσουν, μετά από τη συλλογή ενός σεβαστού αριθμού υπογραφών. Όπως επίσης και η εισαγωγή της κλήρωσης και γενικά του θεσμού των κληρωτών. Ενώ είναι εξίσου σημαντική και η διαβούλευση γύρω από μια πραγματική διάκριση των εξουσιών. Αυτό που προτάσσεται από την πρωτοβουλία είναι ενα προεδρικό μοντέλο, με την κυβέρνηση, πλήρως διαχωρισμένη από τη βουλή. Καθώς μέχρι τώρα η εκτελεστικη εξουσία/κυβέρνηση ελέγχει το κοινοβούλιο, και σε σημαντικό βαθμό και τη δικαστική εξουσία.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ο πλουραλισμός και η πολυχρωμία της συμμετοχής στη σχετική διαβούλευση, άνθρωποι από όλα τα κοινωνικά στρώματα και τις πολιτικές αφετηρίες. Η δημόσια διαβούλευση και η δουλειά των ομάδων εργασίας της πρωτοβουλίας συνεχίζεται.

Συνομολογήσαμε την ανάγκη να βρεθούν οι κοινοί τόποι -με παράλληλο σεβασμό των επιμέρους θέσεων και αποχρώσεων- και να επιδιωχθεί η δικτύωση και ο συντονισμός όλων των αντίστοιχων κινήσεων που υπάρχουν. Και συμφωνήσαμε στο να είμαστε σε συνεχή επαφή το επόμενο διάστημα, ενώ εξουσιοδοτήθηκε για αυτό η ομάδα για τους δημοκρατικούς θεσμόυς και το πολιτειακό που έχει συγκροτηθεί. Η οποία ήδη επεξεργαζεται τις βασικές θέσεις/προτάσεις της κίνησης.

Ακολούθησε η συζήτηση για θέσεις/δράσεις και οργανωτικά ζητήματα του Occupy Athens.

Η ομάδα που έχει αναλάβει το νέο site και το forum ενημέρωσε για τις μέχρι τώρα κινήσεις. Αποφασίστηκε επίσης η σύνταξη και αποστολή επιστολής προς τον πρόεδρο της δημοκρατίας, η οποία θα κάνει αναφορά για τα όσα εξελίχθηκαν στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών μετα τις εκλογές του Μαίου. Την επιδείνωση του δημοσιονομικου χάους λόγω της νέας προσφυγής στις κάλπες, αλλα και την πιθανή παραγραφή πιθανών ποινικών αδικημάτων της κυβέρνησης παπανδρέου, λόγω της βουλής μιας ημέρας που προέκυψε. Την θέση μας για την αποχή και τον εκλογικό νόμο, τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη.Το ζήτημα της χρυσής αυγής και τις ευθύνες των αρμόδιων θεσμικών οργάνων με ζητήματα που αφορούν στις εγκληματικές πράξεις μελών της. Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας αυτήν την περίοδο. Ενώ τέλος θα θέτει τον πρόεδρο, προ των ευθυνών για όλα αυτά. Αποφασίστηκε επίσης η δημοσιοποίηση των θέσεών μας σχετικά με τις επερχόμενες εκλογές, η οποία και θα συνοψίζει, όσα εχουν συζητηθεί στις συνελεύσεις της κίνησης.

Παράλληλα, από τα μέσα Ιουνίου, η ομάδα τύπου αναλαμβάνει να στέλνει newsletters στις διεθνείς λίστες του Occupy και των κινημάτων των πλατειών (take the square). Επίσης, αναλαμβάνει να ετοιμάσει τον απολογισμό αυτής της περιόδου.

Μαζεύτηκαν και τα τρόφιμα/είδη βασικής ανάγκης, που θα αποσταλούν στις φυλακές   Κορίνθου.

Έγινε ενημέρωση από την ομάδα για τη νέα οικονομία/περιβάλλον σχετικά με την πρωτοβουλία της, να ετοιμάσει παρουσίαση (user friendly, με infographics, animation κλπ.), για το πως λειτουργεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα και ποιες συνέπειες έχει αυτή  η λειτουργία και το ίδιο το φαντασιακό της ανάπτυξης στον ίδιο τον πλανήτη.  Με πηγές από το ίδιο το σύστημα, πχ για το πως δημιουργείται το χρήμα, μέσω δανεισμού (βλ. modern money mechanics, έκδοση της Federal Reserve). Το σκεπτικό της ομάδας είναι να γίνει η παρουσίαση σε μαθητές/τριες λυκείου, έχουν ήδη γίνει προτάσεις σε σχολικά συγκροτήματα, αλλα οι διευθύνσεις έχουν δώσει αρνητικές απαντήσεις (τη στιγμή που σε άλλα σχολεία δίνουν τη δυνατότητα να μιλούν στα παιδιά, άνθρωποι σαν τον Κασιδιάρη). Παραπέμφθηκαν στις διευθύνσεις δευτεροβάθμιας εκπαιδευσης.  Η σκέψη ότι είναι αν δεν γίνει αυτό εφικτό, να πάμε στα πανεπιστήμια και τις λαϊκές συνελεύσεις.

Στα πλαίσια αυτά έγινε μια συνοπτική παρουσίαση όλης της “εκθετικής αυξητικής- αναπτυξιακής-πληθωριστικής” αλυσίδας: κατασπατάληση των φυσικών πόρων/παραγωγή/δανεισμός-τόκος/υπερκατανάλωση/περιβαλλοντική επιβάρυνση/χρέος. Έγιναν αναφορές για τον μύθο των τραπεζικών καταθέσεων, ότι δηλαδή ανήκουν στους καταθέτες και είναι εγγυημένες, ενώ ανήκουν στις τράπεζες (σε αντίθεση με τις θυρίδες). Με πιο τρανταχτό το παράδειγμα αυτό της Αργεντινής, όπου σε μια νύχτα τα μεσαία στρώματα βασικά, έχασαν τις καταθέσεις τους.

Τέλος αποφασίστηκε, η επομένη συνέλευση της κίνησης να ασχοληθεί με το ζήτημα του ρατσισμού και να προσκληθούν άνθρωποι, που έχουν βιώσει τον ρατσισμό με όλες του τις εκφάνσεις.

Occupy Athens

“this summer & forever we are voting for our land’s beaches” (about the greek elections, released on sunday 17th)

Today’s election is a very expensive farce. It wasn’t difficult at all, and moreover it was imperative for a solution to be found back the previous ones, in May. Thus, they could have formed a pluralistic emergency government, supported by the main political parties (SYRIZA included), with the participation of the best and most upright we‘ve got and avoid all this drama. This was and still remains, despite the artificial polarization, the message of most of the citizens (including this 40%, the highest score ever, who denied to participate to this parody), together with a generalized depreciation of the political system as a whole. ‘’Politics without politicians’’ was demanded by many last year, from the so-called ‘’movement of the squares’’ that advocated direct democracy, and it was demanded again five weeks ago.

It’s a call for democracy, justice, dignity and hope.

The technically bankrupt economy was paralyzed during the pre-election period, public revenues collapsed, the state has defaulted on payments, except salaries and pensions, hospitals have no food and medicine, cancer patients have been left paying for all their medication. The same goes for all institutions that have anything to do with social welfare, with humanity. All production has been halted; massive layoffs are announced every day, troubled loans, starvation wages, unemployment has reached an all-time high. Overall, our justice system is at its worst.

Despair, fear and insecurity.

And yet, they have chosen not to agree on forming a government. Maybe they‘ve reached a different kind of agreement.

In addition, they choose to use polarizing tactics; they revive the Greek civil war atmosphere (all this left – right drama), in order to divide us. They unleashed their neo-Nazi dogs, the steroid-pumped ‘’Aryans’’, in an attempt to spread fear and impose a culture of violence. Most members of the uniformed services, that are supposed to protect us from them, are actually voters of this neo-Nazi party. These macho boys don’t really care about the real mafia, the slave drivers, and the human traffickers that get rich. They just target the most vulnerable members of society. Occasionally they also attack TV – Politician stars, a staged spectacle for a mass audience. Do we need them to protect us? They only work for the highest bidder.

So why bother convince us that the people that gathered at the Presidential Manor, along with their politician pets, hadn’t already reached an agreement?

They arranged the dismissal of their criminal acts, by organizing the swearing-in of a one-day parliament, public property is being sold out throughout this period, after being transferred to the sovereign wealth fund, made especially for vultures. Even our water, air & the underground are being auctioned, but this doesn’t seem to interest the TV news.

It’s the cost of the “reforms” and “growth” (for the 1%).

Public wealth and decision-making authority is being redistributed among a few new families, a con bigger than the one that took place in 1989, or the stock market bubble of 2000 and the orgy of corruption that followed the Olympic Games 2004 organization. Ιt was the economical bubble years, while they’ve chosen for us “an everybody is happy” condition. And we participated in it..

They keep terrorizing us through their media employees, propagandists, and ruthless guard dogs. They talk about new, harsh austerity measures, while only ex-minister Tsochatzopoulos’ bribes are equal to the ruthless pension cuts of our desperate parents. They have the audacity to say that they have not seized the stolen money yet, that they can’t trace the funds! They try to fool us with the fake euro-drachma dilemma (although Obama made it clear, the “big boss” has spoken), just because they need something to disagree with; they justify their importance by disagreeing, in the most heteronomous way.

This is certainly common practice for them, manufacturing things to disagree with and subsequently divide the people, while with direct democracy & collaborative creation, we can find solutions to all our problems and skip the drama. This is the role of the parties: to part, split, divide; it’s in their nature. After all, political parties imitated the organization and methodology of religious orders.

You’re either with them or against them; there is no other option, no respect for the right to be different. We have to match their standards and criteria, like in Orwell’s Oceania.

They are the real racists and in order to satisfy their greed and egos, they are constantly trying to force us kill each other. They‘ve set up an entire mechanism to do so, and we are supposed to take this training class. A ‘’dog eat dog’’ construct, a much-needed cannibalism and depravity for them.

But we have gained the historical experience and knowledge, why fall for it?  We can’t and shouldn’t be fooled; we have the maturity and the skills. Together, we can do much better than the mob-government and opposition- that handled the whole situation.

What emerges is genocide; the shock doctrine, the big brother, the deaths, the suicides, the homeless, the starving children, the criminality, the insecurity, the mental annihilation, a society in depression and despair. What Kemal Atatürk did to Armenians was genocide; what Hitler did to Jews was genocide; their descendants have evolved, they now turn against their own ‘’nation’’. Of course, they always have their reserves ready-the “good old external enemies“.

In the background lies the struggle for oil, and above all stand the banks, that continue to get extremely rich at our expense.

What we live is the new totalitarianism, an inhuman oligarchy against the 99%.

They are mocking us.

Their game is well organized, but also a ridiculous one. We won’t take part in it, we won’t legalize it because we have dignity (filotimo), unlike the ‘’noble’’ professional politicians that don’t know what the word means.

So let’s enjoy a bright and happy Sunday, at the unique Greek beaches, the same beaches that our ‘’leaders’’ on the top floor will be selling out this summer. And best of luck to the national beach Team, for their battles – fights throughout Europe 🙂

As from Monday, anyone with a position of responsibility must act accordingly and do what’s best for everyone, since we can’t immediately change everything. Otherwise, they should know that the 99% has every right and ability to recall them. It is called civil disobedience; our constitution, the one that they have written and voted for, gives us this right in its last article.

Iceland has set the latest example-we belong in the same European family.

The joke’s over. We are the 99%, we become the change we want to see in the world.

Democracy and Justice everywhere.

Occupy Athens

Και αυτό το καλοκαίρι και για πάντα, θα ψηφίζουμε τις παραλίες του τόπου μας

Οι σημερινές εκλογές είναι μια πολύ δαπανηρή παρωδία. Δεν ήταν καθόλου δύσκολο, αντίθετα ήταν επιβεβλημένο να βρεθεί λύση τον Μάϊο. Να σχηματιστεί δηλαδή μια πλουραλιστική κυβερνηση έκτακτης ανάγκης, μέ ό,τι καλύτερο και εντιμότερο διαθέτουμε, με την στήριξη των βασικών πολιτικών δυνάμεων και να αποφύγουμε όλο αυτό το δράμα. Αυτό ήταν και παραμένει, παρά την τεχνητή πόλωση, το μήνυμα των πολλών. Όπως και η απαξίωση στο πολιτικό σύστημα, την καθεστηκυία πολιτική. Πολιτική χωρίς πολιτικούς, ζητούν οι πολλές/οί, το έλεγαν από πέρσι στις πλατείες της άμεσης δημοκρατίας, το είπαν και πριν πέντε εβδομάδες. Δημοκρατία, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια ζητούν. Και ελπίδα.

Η ήδη χρεωκοπημενη οικονομία εχει παραλύσει αυτο το δίμηνο, δεν υπάρχουν δημόσια έσοδα, το κρατος έχει κηρύξει στάση πληρωμών στα πάντα, εκτός από τους μισθούς/συντάξεις, στα νοσοκομεία δεν έχουν τροφή και φάρμακα, καρκινοπαθείς τσαλαπατούνται. Το ίδιο σε όλα τα ιδρυματα, οτιδήποτε έχει να κάνει με την κοινωνική πρόνοια, με την ανθρωπιά. Όλες οι παραγωγικές δραστηριότητες, η αγορά, έχουν παγώσει, απολύσεις, χρωστούμενα, ακάλυπτες, μισθοί πείνας, η ανεργία μεγαλύτερη από ποτέ. Και η απονομή της δικαιοσυνης, στα χειρότερά της.

Απόγνωση, φόβος και ανασφάλεια.

Και όμως αυτες/οι επέλεξαν να μην τα βρουν στο να κάνουν κυβερνηση. Η μήπως τα βρήκαν αλλιώς;

Και όχι μόνο αυτό, επέλεξαν την πόλωση, έβγαλαν εμφυλιακά σύνδρομα, θυμήθηκαν τους διαχωρισμούς “αριστερά – δεξιά”, πάνε να μας διχάσουν. Ξαμόλησαν και τα σκυλιά τους, τους μελαχρινούς και φουσκωμενους από τα στεροειδη αριους, να σπείρουν τον τρόμο και την κουλτούρα του μίσους. Κι έχουν σε υπηρεσία για να μας προστατευσουν από αυτες/ους, τους ένστολους -και μη – ψηφοφόρους τους.

Μόνο που τα μάτσο αγόρια δεν τα κάνουν αυτά στους δουλέμπορους, σε όσους πλουτίζουν από το εμπόριο της μετανάστευσης, στους πραγματικούς μαφιόζους, στους δυνατούς, αλλά βρίσκουν μόνο τους αναξιοπαθούντες να ξεσπάσουν. Και καμιά φορά και κάποιες/ους τηλεστάρ για το θέαμα.

Παληκάρια, αυτοί θα μας προστατεψουν από το κακο, στο πρώτο καλό μεροκαματο, θα λακίσουν.

Υπάρχει λοιπόν κάτι να μας πείσει, ότι αυτες/οι που μαζεύτηκαν στο προεδρικο μεγαρο -μαζί και τα κατοικιδια τους- δεν τα έχουν βρει πραγματικά; 

Μεθόδευσαν παραγραφές με τη βουλη μιας μέρας που έκαναν,  ξεπουλιέται η δημόσια περιούσια όλη αυτήν την περίοδο,  μεταφέρεται στο ταμείο που φτιάχτηκε για τα αρπαχτικά. Μέχρι και το νερό, τον αέρα και το υπέδαφος, έβγαλαν στον πλειστηριασμό, αλλά δεν το συζητούν στα τηλεπαραθυρα.

Το κόστος των “μεταρρυθμίσεων” και της “ανάπτυξης” (για το 1%).

Ξαναμοιράζεται η πίτα, είναι η ευκαιρία να χτιστούν τα νέα τζάκια, colpo grosso μεγαλύτερο και από αυτό που έγινε το 1989, αλλα και αργότερα με το χρηματιστηριο και τους ολυμπιακους αγωνες. 

Mόνο που τότε είχαν επιλεξει να μείνουμε λίγο πολύ, όλες/οι ευχαριστημένοι, ήταν τα χρόνια της φούσκας. Kι εμείς όμως συμετείχαμε σε αυτό.

Και συνεχίζουν να μας τρομοκρατούν με τις/ους υπαλληλους τους των μήντια, τις/ους προπαγανδιστές τους, τα μαντροσκυλα πολυτελειας. Μιλούν για νέα αβάσταχτα μέτρα, την ώρα που μόνο στον υπουργό τσοχατζοπουλο βρήκαν κρυμμένα, όσα φανερά και αδίσταχτα πήραν από τις συντάξεις των απελπισμένων γονιών μας. Και έχουν το θράσος και μας λένε ότι δεν τα έχουν κατασχέσει ακόμα, δεν έχουν μπει στα ταμεία!!! Πουλάνε και αυτό το ανέκδοτο για τη δραχμή (ενώ ο ομπαμα το ξεκαθάρισε, το big boss μίλησε) για να έχουν να διαφωνούν, αυτοπροσδιορίζονται μεσα από τη διαφωνία, πόσο ετερόνομο.

Βέβαια αυτό κάνουν πάντα, ανακαλύπτουν πράγματα για να διαφωνήσουν και να διχάσουν, ενώ η συλλογική δημιουργία μπορεί να βρει λύσεις σε όλα, χωρίς δράμα. 

Αυτά ειναι τα ,,κομματα,, : κομμάτι, χωρίζω, διχασμός, είναι στη φύση τους. Την πρακτική των θρησκευτικών ταγμάτων ακολούθησαν στην οργάνωση και τη μεθοδολογία τους.

Ή είσαι μαζί τους ή είσαι αντίπαλος, άλλη επιλογή δεν υπάρχει, αυτό που λέγεται δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Μας θέλουν όλες/ους με βάση τα δικά τους πρότυπα, κάτι σαν την Ωκεανία του Όργουελ.

Αυτες/οι είναι οι πραγματικοί ρατσιστες και για να ικανοποήσουν τα απληστα θελω και εγω τους, προσπαθούν να μας βάλουν να φαγωθούμε, να εξοντωθούμε. Και έχουν στήσει όλους τους μηχανισμούς για να το κάνουν, έτσι πήγαν να μας εκπαιδεύσουν.

Μεθοδεύουν ενα γενικευμένο dog eat dog, θέλουν τον κανιβαλισμό και την εξαχρείωση.

Άλλα υπάρχει η ιστορική εμπειρία και η γνώση που έχουμε αποκτήσει, γιατί να την πατήσουμε; Δεν τρώμε κουτόχορτο, έχουμε παραστάσεις και ικανότητες. Όλες και όλοι μαζί, μπορούμε να τα καταφέρουμε πολύ καλύτερα, από το συφερτό που διαχειρίστηκε όλη αυτήν την κατάσταση, κυβερνωντες και αντιπολιτευομενους.

Γενοκτονία είναι αυτό που εξελίσσεται, με το δόγμα του σοκ, τον μεγάλο αδελφό, τους θανάτους, τις αυτοκτονίες, τους αστέγους, τα πεινασμένα παιδιά, το οργανωμένο έγκλημα και τις συμμορίες, την ανασφάλεια, την ψυχική εξόντωση, μια κοινωνία σε κατάθλιψη και απόγνωση.

Και αυτες/οι εκει μέσα, στο προεδρικο μεγαρο, είπαν να μην τα βρουν, να παρατείνουν κι άλλο το μαρτύριο.

Γενοκτονίες έκανε και ο κεμαλ με τους Αρμένιους, έκανε και ο χιτλερ με τους Εβραίους. Οι απόγονοί τους εξελίχθηκαν, το κάνουν στον ίδιο τους τον “εθνικό κορμό“. Κι έχουν έτοιμες και τις εφεδρείες τους, τους -παραδοσιακούς – εξωτερικούς εχθρούς.

Και στο βάθος, τα πετρελαια και πίσω από όλα αυτά οι τραπεζες, που συνεχίζουν να πλουτίζουν εις βάρος μας.

Ο νέος ολοκληρωτισμός, αυτό ζούμε, μια αδίσταχτη ολιγαρχια, ενάντια στο 99%.

Και σήμερα μας ζητουν την επιβράβευση για όλο αυτό, ζητουν την ψηφο και εντολή μας να διαχειριστουν τη ζωή μας, όπως μόνο αυτοί/ες νομίζουν;

Πλάκα κάνουν.

Καλοστημένο αλλα και γελοίο το παιχνίδι τους. Δεν συμμετέχουμε σε αυτό, δεν το νομιμοποιούμε, έχουμε αξιοπρέπεια, αυτό που οι “ευπατριδηδες” επαγγελματιες πολιτικοι λένε -χωρίς να το έχουν οι ίδιοι- φιλότιμο.

Χαρούμενη και Λαμπερή Κυριακή λοιπόν, στις μοναδικές ελληνικές παραλίες, που αυτές τις μέρες και όλο το καλοκαίρι, οι από πάνω θα ξεπουλουν. Και καλή επιτυχία στην εθνική παραλίας, στους αγώνες της μέσα στην Ευρώπη.

Και την Δευτέρα, οι υπευθυνοι να αναλάβουν τις ευθύνες, που απορρέουν από τον θεσμικό ρόλο που εμείς τους έχουμε αναθέσει, να βρουν άμεσα την καλύτερη λύση για όλες και όλους, αφου δεν μπορούμε τώρα να κάνουμε αλλιώς.

Ειδάλλως, καλό είναι να ξέρουν ότι το 99%, έχει κάθε δικαίωμα και δυνατότητα, να τους ανακαλέσει αυτόν τον ρόλο. Πολιτική ανυπακοή λέγεται, προβλέπεται και από το σύνταγμα, που αυτοί μόνοι τους έχουν γράψει και ψηφίσει, το ακροτελεύτιο που λένε.

Η Ισλανδία εξάλλου είναι κοντά, στην ίδια -ευρωπαϊκή -οικογένεια ανήκουμε.

Τέρμα η πλακα σας, είμαστε το 99%, γινόμαστε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στον κόσμο

Δημοκρατία και Δικαιοσύνη Παντου

Occupy Athens

σήμερα στις 6:30μμ, συζητάμε για τον ρατσισμό

στο Θησείο, στο παρκάκι βγαίνοντας δεξιά από τον σταθμό του ηλεκτρικού.

Το προηγούμενο Σάββατο, ήταν μαζί μας ο διάσημος ανθρωπολόγος και μέλος του Occupy Wall Street, David Graeber. Σύντομα ανεβαίνει απομαγνητοφωνημένη η μετάφραση της δίωρης παρέμβασής του.

Μαζί μας ήταν και φίλοι από την Πρωτοβουλία για τη Ριζική Συνταγματική Αλλαγή, για να βρεθούν οι κοινοί τόποι για μια πραγματική δημοκρατία και δικαιοσύνη.

Occupy Athens

ανοιχτή επιστολή προς τον πρόεδρο της δημοκρατίας

Ανοιχτή επιστολή προς τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας 

Κοινοποίηση προς τον Πρόεδρο του Άρειου Πάγου & τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων

Κύριε πρόεδρε,

δηλώσατε πρόσφατα στον τύπο πως αποτύχατε, είναι προς τιμήν σας ότι το παραδεχτήκατε. Βάλατε την υπογραφή σας σε αντισυνταγματικά μνημόνια και νόμους και τελευταία προεδρεύσατε στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, που αποφάσισε να στείλει τη χώρα πάλι σε εκλογές. Επιμηκύνοντας έτσι το χάος στα δημόσια οικονομικά. Και ορκίζοντας βουλή μίας μέρας, ενισχύοντας έτσι το ενδεχόμενο να παραγραφούν πιθανά ποινικά αδικήματα της κυβέρνησης Παπανδρέου. Κανείς από τους συνομιλητές σας και τους μηντιακούς εκπροσώπους τους δεν ενδιαφέρθηκε για αυτό το ενδεχόμενο. Για άλλη μια φορά κουκούλωμα. Πού πήγαν οι διακηρύξεις για δικαιοσύνη;

Υπάρχει κανείς που πιστεύει ότι μπορούμε να βγούμε από την αποσύνθεση και να έχουμε συνοχή σαν κοινωνία, εάν δεν αποδοθεί δικαιοσύνη, εάν δεν υπάρχει ισονομία και ισοπολιτεία; 

Επίσης κύριε πρόεδρε, δεν σας απασχόλησε ότι το μισό περίπου του πολιτικού σώματος δεν αντιπροσωπεύτηκε στην βουλή fast track που προέκυψε από τις τελευταίες εκλογές; Και δεν αντιπροσωπεύτηκε, είτε από επιλογή του (3.625.927), είτε γιατί του το στέρησε ο εκλογικός νόμος (1.203.578 αριθμός που ξεπερνάει και τις ψήφους του πρώτου -και φυσικά και του δεύτερου- κόμματος, έτσι για να ξέρουμε και ποια δυναμική αντιπροσωπεύουν οι επίδοξοι πρωθυπουργοί). Και τα δύο όμως είναι ένα τεράστιο πολιτικό και ηθικό ζήτημα: για ποια δημοκρατία μιλάμε, εν ονόματι ποιων, το κονκλάβιο-συμβούλιο πολιτικών αρχηγών συζητούσε και αποφάσιζε;

Είναι δίκαιο να αποφασίζουν κάποιοι ελάχιστοι για τη ζωή μας, οι ίδιοι μάλιστα που έχουν μεγάλη ευθύνη για την τωρινή κατάσταση; Ποιος τους νομιμοποιεί; Μήπως το ολιγαρχικό σύνταγμα και οι νόμοι, που συστηματικά παραβιάστηκαν και επί της προεδρίας σας;

Δηλώσατε επίσης, ότι δεν θέλατε να συναντήσετε τον αρχηγό της χρυσής αυγής. Μα 430.000 την ψήφισαν, είναι πολίτες κι αυτοί με δικαιώματα και υποχρεώσεις. Το θέμα σας είναι οι εγκληματικές πράξεις αρκετών μελών της; Γιατί εάν είναι έτσι, υπάρχουν νόμοι που πρέπει να εφαρμόζονται και από τους -ψηφοφόρους της και ενίοτε συνεργάτες της- αστυνομικούς και από τους δικαστικούς. Όμως, από κάποιο ανώτατο δικαστήριο εγκρίθηκε η συμμετοχή της χρυσής αυγής στις εκλογές, από το ίδιο που έκοψε για παράδειγμα την ειρηνιστική κίνηση Οι Φίλοι του Ανθρώπου. Αν το αρμόδιο θεσμικό όργανο δεν έκανε σωστά τη δουλειά του, ποιος θα το ελέγξει για αυτό;

Κύριε πρόεδρε αν πραγματικά σέβεστε το αντιστασιακό σας παρελθόν που συχνά επικαλείστε, αναλάβετε έμπρακτα τις ευθύνες που απορρέουν από τη θέση σας. Και ο τελευταίος στη χώρα αντιλαμβάνεται ότι ζούμε ένα κακοστημένο παιχνίδι. Εκτιμούμε ότι κάποιοι έσφιξαν τα χέρια όπως και το 1989, όταν η χώρα μοιράστηκε και στη συνέχεια λεηλατήθηκε από τους ίδιους και τους διαπλεκόμενους φίλους τους. Πώς αλλιώς να  ερμηνεύσουμε εκτός από τη διαφαινόμενη παραγραφή και τη μεταφορά στο ΤΑΙΠΕΔ ενός τεράστιου μέρους της δημόσιας περιουσίας, ακόμα και φυσικών αγαθών όπως το νερό και ο αέρας, ελάχιστες ημέρες πριν τις εκλογές; Πως εξηγείται η σιωπή όλων σας γύρω από αυτό;

Σε μια εποχή που το έλλειμμα δικαιοσύνης εν μέρει προκαλεί ή τρέφει την κοινωνική αποσύνθεση, η ατομική στάση της καθεμιάς και του καθένα από εμάς δεν μπορεί παρά να είναι πιο ενεργητική από ποτέ.

Αθήνα, 14 Ιουνίου 2012

Δημοκρατία και Δικαιοσύνη παντού

Occupy Athens

https://occupyathens.wordpress.com/,

http://twitter.com/#/occupy_athens

http://www.facebook.com/OccupyAthens

τo σάββατο στις 6:30 μμ στο Θησείο, συζητάμε για τον ρατσισμό

Δε χρειάζεται να είναι κάποιος ιδιαίτερα εύπορος για να είναι μέρος της άρχουσας τάξης. Αρκεί μόνο να ατενίζει την κοινωνία αφ’υψηλού, να βλέπει τα ανθρώπινα προβλήματα με απάνθρωπους όρους. Μερικές φορές αρκεί να αδιαφορεί την ώρα που καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα των πιο ευάλωτων.
Η απραξία μας μπροστά στην καταστολή των αστέγων, στην ποινικοποίηση της φτώχειας και στη βάρβαρη διαπόμπευση των αδύναμων, μαρτυρά την αποξένωση της επιθυμίας μας για αλλαγή από την δράση που θα την φέρει.
Το μέλλον της κοινωνίας μας δεν θα κερδηθεί μόνο με την επαναστατική ρητορική. Αντίθετα, είναι η εμπλοκή μας στα αυτό-οργανωμένα εγχειρήματα που μας ενώνει, που μας δυναμώνει στη διεκδίκηση των πάντων από τους δυνάστες μας. Κυρίως, οι αγώνες για αυτοδιάθεση δημιουργούν μια δυναμική, την οποία μεταφέρουμε σε όλες τις πτυχές της ζωής μας. Προτάσσοντας λοιπόν τη δράση μας αντί της επαναστατικής ρητορικής μας, αρχίζουμε πραγματικά να μετασχηματίζουμε την κοινωνία σε μεγάλη κλίμακα.
Γινόμαστε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στον κόσμο.

H συνάντησή μας και αυτό το Σάββατο, στις 18.30 στο Θησείο

Οccupy Athens